Άντζελα Καραντώνη 697 260 6520 - Μαρία Καραντώνη 694 465 4816 angelakarantoni@yahoo.com
Η ιστορία του παπαγάλου

Η ιστορία του παπαγάλου

Η οικογένεια που αγόρασε τον παπαγάλο απορώντας για τη συμπεριφορά του απευθύνθηκε στο κατάστημα από το οποίο τον είχε πάρει. Εκεί ενημερώθηκαν ότι οι προηγούμενοι ιδιοκτήτες του ήταν ένα ζευγάρι που τελικά χώρισε και γι’αυτο τον επέστρεψαν! Το πιθανότερο είναι ότι ήταν μάρτυρας έντονων καβγάδων τους οποίους στη συνέχεια αναπαρήγαγε! Σκεφτείτε αν ο παπαγάλος επηρεάστηκε τόσο πολύ από τους καβγάδες ένταση των καβγάδων πόσο πολύ επηρεάζεται ένα παιδί όταν είναι μάρτυρας των εντάσεων μεταξύ των γονιών...
Νομίζω ότι το παιδί μου έχει αργήσει να μιλήσει… Tι να κάνω;

Νομίζω ότι το παιδί μου έχει αργήσει να μιλήσει… Tι να κάνω;

Μερικές φορές οι γονείς παρατηρούν ότι το παιδί τους έχει αργήσει να μιλήσει, ή ότι, αν και έχει πει τις πρώτες λέξεις αντιμετωπίζει δυσκολία στη δόμηση μικρών φράσεων, ή ότι ο λόγος είναι πιο πίσω σε σχέση με άλλα παιδιά της ίδιας ηλικίας. Για τον προβληματισμό αυτό οι γονείς ζητούν συμβουλές και καθοδήγηση από τα άτομα γύρω τους και η απάντηση που παίρνουν είναι «δώστου λίγο χρόνο», «άφησε το και θα τα πεί μαζεμένα» ή «είναι πολύ μικρό για να κάνει Λογοθεραπεία». Μια τέτοιου είδους απάντηση ενδέχεται να προκαλέσει ανησυχία ή άγχος σε έναν γονιό, ο οποίος ενώ θέλει να βοηθήσει το παιδί του, δεν ξέρει τι ακριβώς να κάνει, ή δεν γνωρίζει  τι χρειάζεται να αλλάξει στη δική του συμπεριφορά για μπορέσει να ενισχύσει την εξέλιξη του λόγου, που είναι τόσο κρίσιμη στις μικρές ηλικίες.   Σημαντικά στάδια κατάκτησης λόγου Κάθε παιδί μαθαίνει να μιλά σε διαφορετικούς ρυθμούς και κάποια εξελίσσονται γρηγορότερα από άλλα. Γνωρίζουμε ωστόσο ότι υπάρχουν «τυπικά» ηλικιακά στάδια κατά τα οποία τα παιδιά να κατακτούν συγκεκριμένες δεξιότητες, ανάμεσα στις οποίες περιλαμβάνονται (σύμφωνα με το hanen.org  και το asha.org): -Η χρήση τουλάχιστον 20 λέξεων μέχρι την ηλικία των 18 μηνών, όπως ουσιαστικά («μπάλα», «μήλο»), ρήματα («έλα», «θέλω»), επιρρήματα («πάνω», «μέσα»), επίθετα («κρύο», «καλό») και κοινωνικές λέξεις («γεια», «αντίο»). Ταυτόχρονα μιμείται λεκτικούς ήχους και χρησιμοποιεί πολλά νοήματα για επικοινωνήσει. -Μέχρι την ηλικία των 24 μηνών δείχνει μερικά σημεία του σώματος όταν του ζητηθεί, δείχνει εικόνες σε βιβλίο και ακολουθεί απλές εντολές («Πέτα τη μπάλα!», «Πού είναι το παπούτσι;»). Επίσης εκφράζεται με τουλάχιστον 100 λέξεις και κάνει συνδυασμό δύο λέξεων («μαμά γάλα») για τη σύνθεση φράσεων. Αν και τα...

Η κρίση της εφηβείας: μύθος ή πραγματικότητα;

Το  παρόν άρθρο βασίστηκε στις σημειώσεις για ομιλία που έγινε σε γονείς με θέμα Η κρίση της εφηβείας: μύθος ή πραγματικότητα Στόχος του άρθρου είναι να περιγραφούν οι δυσκολίες της σύγχρονης πραγματικότητας και πώς αυτές επηρεάζουν τις στάσεις, τις  απόψεις και τα συναισθήματα των σύγχρονων γονέων. Θα σκιαγραφηθούν τα χαρακτηριστικά της ηλικιακής φάσης της εφηβείας και στη συνέχεια θα συζητηθούν τρόποι που μπορούν να αξιοποιήσουν οι γονείς για τη διαπαιδαγώγηση των εφήβων τους. γονεϊκός ρόλος: οι δυσκολίες της σύγχρονης πραγματικότητας Η ποπ κουλτούρα Η εξουσία του γονέα υποδαυλίζεται από μια «δεύτερη οικογένεια», την ποπ κουλτούρα και την κουλτούρα των συνομηλίκων. Σε αυτό δε φταίνε οι γονείς που δε νοιάζονται. Όταν οι οικογένειες διαλύονται λόγω διαζυγίου, κοινωνικών και οικονομικών προβλημάτων  ή οι στενά συνδεδεμένες κοινωνίες (η γειτονιά, η εκκλησία) αποσυντίθενται, σίγουρα υπάρχει επίπτωση στο γονεικό ρόλο. Σημαντική επίπτωση έχει και η εργασία των γονέων. Ακόμα και όταν οι γονείς σωματικά είναι κοντά στα παιδιά τους, είναι  τόσο απασχολημένοι που απουσιάζουν ουσιαστικά/συναισθηματικά. Σε αυτό προστίθεται και η τεχνολογική πρόοδος καθώς έχουμε μάθει πια ότι δε μπορούμε να ζήσουμε χωρίς τις ηλεκτρονικές συσκευές μας (κινητό, Η/Υ, κλπ). Η τεχνολογία και η υπερπληθώρα της πληροφόρησης όχι μόνο υποθάλπει την ικανότητα και την επιθυμία μας να επικοινωνούμε άμεσα με το συνάνθρωπο αλλά φθείρει και την ικανότητα μας να συγκεντρωθούμε σε οτιδήποτε για πολλή ώρα, ακόμα και στα παιδιά μας.  Σύνδεση σε σύγχυση Ζούμε στην εποχή της πληροφόρησης, στην εποχή που οι γονείς εκτίθενται σε αμέτρητες πληροφορίες για την ανατροφή των παιδιών. Αυτό συχνά φέρνει σε σύγχυση τους γονείς για το τι είναι σωστό, σε σχέση με τις δικές τους αυθόρμητες αντιδράσεις. Και αυτό το...
Σχολική άρνηση: Θεωρία και Κλινική Πράξη   

Σχολική άρνηση: Θεωρία και Κλινική Πράξη  

  Το θέμα της απουσίας από το σχολείο είναι ένα σοβαρό θέμα δημόσιας υγείας που απασχολεί όχι μόνο το παιδί και την οικογένεια αλλά και το σχολείο, την κοινότητα και την κοινωνία. Είναι ένα θέμα με σοβαρές ατομικές, οικογενειακές και κοινωνικές προεκτάσεις. Ορισμός Η σχολική άρνηση στην τρέχουσα επιστημολογία κι έρευνα ορίζεται ως οποιαδήποτε άρνηση από ένα παιδί να παρουσιαστεί στο σχολείο ή αφορά στο παιδί που έχει δυσκολία να παραβρεθεί στα μαθήματα για μια ολόκληρη μέρα.  Τρία αναπτυξιακά ορόσημα Το φαινόμενο συμπίπτει με τρία αναπτυξιακά ορόσημα, τα οποία συνδέονται με την ικανότητα του παιδιού να αποχωρίζεται και να αυτονομείται. Το πρώτο στάδιο – ορόσημο συμπίπτει με την είσοδο του παιδιού στο σχολείο (ηλικία 5-7 ετών), το δεύτερο με την έναρξη των προ-εφηβικών διεργασιών (10-11 ετών) και, τέλος, το τρίτο εστιάζεται στη μέση της εφηβείας (14 ετών), την περίοδο των ταυτίσεων, των εσωτερικών διεργασιών και της διαμόρφωσης προσωπικής ταυτότητας. Κλινική εικόνα – Συμπτωματολογία:  μια ετερογενή ομάδα με το ίδιο σύμπτωμα Τα παιδιά που παρουσιάζουν σχολική άρνηση συνήθως εμφανίζουν συμπτώματα αγχώδους διαταραχής, κι επιπρόσθετα, οι έφηβοι συμπτώματα διαταραχής διάθεσης. Τα συμπτώματα αυτά, συχνά, είναι βαθμιαία και μπορεί να κάνουν την εμφάνισή τους αμέσως μετά από μία περίοδο διακοπών ή ασθένειας. Μερικά παιδιά δυσκολεύονται ιδιαίτερα να επιστρέψουν στο σχολείο μετά από ένα σαββατοκύριακο ή μετά από αργίες. Επίσης, υπάρχουν παιδιά που ενώ φεύγουν το πρωί από το σπίτι για το σχολείο, στη διάρκεια της διαδρομής αναπτύσσουν μια δυσκολία τελικά να φτάσουν, κι έτσι δεν μπορούν καν να το προσεγγίσουν. Άλλα παιδιά αρνούνται ακόμη και να προσπαθήσουν να πάνε στο σχολείο. Ορισμένα από τα συμπτώματα που θα εμφανίσει ξαφνικά ένα παιδί είναι...
Εκρήξεις θυμού

Εκρήξεις θυμού

Εισαγωγή Αρχικά είναι σημαντικό να γνωρίζουμε πως όλα τα παιδιά μεταξύ ενός και τεσσάρων ετών εκδηλώνουν εκρήξεις θυμού. Όλα τα μικρά παιδιά θέλουν να κάνουν πράγματα μόνα τους: να φάνε μόνα τους, να ντυθούν μόνα τους και γενικά αναζητούν να είναι πιο αυτόνομα. Μερικές φορές αναστατώνονται όταν δεν μπορούν να κάνουν αυτό που θέλουν ή εάν ένας ενήλικας προσπαθήσει να τα εμποδίσει. Αυτή η αναστάτωση ίσως οδηγήσει σε έκρηξη θυμού. Πώς να αντιμετωπίσω τις εκρήξεις θυμού; Οι φωνές και τα κλάματα του παιδιού ίσως σας θυμώσουν και εάν συμβούν παρουσία άλλων πιθανώς σας φέρουν σε δύσκολη θέση. Θυμηθείτε όμως, ότι το να μαθαίνει ένα παιδί το πώς να διαχειρίζεται τα συναισθήματα του είναι κομμάτι του μεγαλώματος και αποτελεί αναπτυξιακό στάδιο. Κατά τη διάρκεια της έκρηξης θυμού: Μην πανικοβάλλεστε! Είναι σημαντικό να διατηρήσετε ψυχραιμία και να θυμήσετε στον εαυτό σας ότι πρόκειται για κάτι φυσιολογικό. Όλοι οι γονείς το αντιμετωπίζουν, όπως και εσείς. Προσπαθήστε να του αποσπάσετε την προσοχή: εάν είστε σε μια κατάσταση όπου υπάρχουν αυξημένες πιθανότητες έκρηξης θυμού, προσπαθήστε να το αποφύγετε με το να παρατηρήσετε μαζί τα αυτοκίνητα στο δρόμο, με το να του δείξετε μια αστεία εικόνα, ή με το να του δώσετε το αγαπημένο του παιχνίδι. Σκεφτείτε τι προσπαθείτε να κάνετε: προσπαθείτε να διδάξετε στο παιδί σας ότι οι κανόνες είναι σημαντικοί και ότι θα τους τηρήσετε. Αγνοώντας το: ήρεμα κρατήστε απόσταση και συνεχίστε αυτό που κάνατε, ενώ συχνά πυκνά διαβεβαιώνεστε ότι το παιδί είναι ασφαλές. Αν και είναι δύσκολο να το αγνοήσετε, σκεφτείτε πως εάν δεν το κάνετε, του δίνετε την προσοχή που επιζητά. Επιβραβεύστε την καλή συμπεριφορά. Μόλις έχετε ενδείξεις ότι ηρεμεί (π.χ....